Posts

Posts uit oktober, 2017 weergeven

Land van koningen

Het zit er bijna op. Gisteren de eerste contacten gelegd met Kampala International University (KIU). Het is godgeklaagd, al die heldere studenten zo pover gefaciliteerd. Zo kun je toch nooit meedraaien in de mondiale academia. Er zijn laptops maar geen netwerk, in laboratoria staan geen apparaten van boven de 1000 euro, dan kun je toch niets. Ook engineering is een farce, ga eens in Delft kijken: ander universum. Ook in dit opzicht is het een ontwikkelingsland natuurlijk. Af en toe wordt er hulp ingevlogen: een workshop app-ontwikkeling door Google, universiteit Twente stuurt wel eens wat docentonderzoekers maar dat is het dan ook. Qua research is het ook zeeeer mager. Een enkele prof die doet nog wel eens wat maar onderzoek doen en promoveren hier is een zeldzaamheid. Toch is men hier hartstikke trots op de beste universiteit van Kampala met andere afdelingen in Kenya, Zuid-Afrika en meer. En je voelt hier ook wel dat je te maken hebt met de intellectuele elite van het land, de stud…

In God's country

Na een klamme hete nacht in een prachtig resort met uitzicht op de Nijl gaan we heel vroeg weer het park in. Daar gaan we: Afrikaanse visarend, Abessijnse neushoornvogel, pied kingfisher African skimmer, Black headed gonolek,Goliath reiger, kraanvogel, water thick knee, african jacana, spur winged lapwing, parelhoen, speckled mousebird, red throatet en cinnamon chest bee-eater, maribou stork, saddle-billed stork, red billed oxpecker, cattle egret, wrattenzijn, baviaan, oribi, Oegandese bok, nijlpaard, afrikaanse olifant, Rothschilds giraf, Jacksons hartebeest, waterbok, buffel, nijlkrokodil, pata monkey, colobus monkey, mangoest, schildpad, Nile mountain lizard. … en nog wat antiloopachtigen en andere vogels. Prachtig, prachtig, met dank aan alle micro-organismen, insecten, grassen, palmen, cactussen, struiken, woudreuzen en nog veel meer is dit ecosysteem geworden tot wat het is. Een totaalbeleving, een landschap waarin alles zijn plek heeft, een olifant en giraf niet zomaar opval…

Into the wild

Maandag vanuit Kampala 350 km naar het noorden gereden. Het landschap verandert zienderogen. Droger, ruiger, steeds minder landbouw. Soms heel kleinschalig en op het primitieve af: cirkelvormige lemen hutjes met rieten daken. We bereiken uiteindelijk met zijn allen!!! nationaal park Murchisons Falls. In dit park zijn de populaties zoogdieren weer redelijk hersteld nadat onder Amin het gebied als schietterrein diende. Let wel, we hebben het over een park van meer dan 10.000 km2.. Een ongelooflijke klus om de beesten te beschermen tegen stropers. Ik ga Afrika toch wel wat anders zien. Ik stelde me zo voor dat mensen en de grote zoogdieren in grote delen door en met elkaar leefden. Niets is minder waar. Deze wilde beesten zitten opgesloten in prachtige parken: Serengeti in Tanzania, Kruger in Zuid-Afrika, ja en Murchison in Oeganda en natuurlijk nog talloze ander plekken zo goed mogelijk afgesloten van menselijke invloeden, die twee gaan niet samen. Hier zie je dat ook mooi, zodra je he…

Multitech snack

Zaterdagochtend zijn wij gastvrij ontvangen bij Multitech university. Ja alles heet hier universiteit. In dit geval zijn het beroepsopleidingen vergelijkbaar met ons MBO. Wat bijzonder aan deze opleidingen hier is dat veel aandacht wordt besteed aan het creeeren van je eigen werkgelegenheid.  Even wat cijfers: 80% van de bevolking van Oeganda is onder de 30 jaar oud; 75% van de jeugd (18-30 jaar) is werkeloos. Heel simpel, de meeste mensen met een diploma hier, artsen, advocaten, ingenieurs, kleermakers, kappers etc. vinden dus geen baan in hun interessegebied maar worden taxichauffeur of rollen een familiezaakje in als chiapattaverkoper ofzo of worden werkeloos. De cultuur hier is een beetje dat wanneer je bent afgestudeerd je zoekt naar een geschikte vacature, van ondernemerschap, het zelf creeeeren van werk is zelden sprake. Dat wordt hier op deze school wel geleerd!  Wij mochten hier drie geselecteerde afstudeerprojecten beoordelen en hen een geldprijs overhandigen bedoelt als on…

Wat zijn we hetzelfde

Vanmiddag hebben de jongens en meiden heerlijk gezwommen in het ‘wedstrijdbad’ op de campus. Uiteraard gescheiden, eerst de meiden drie kwartier en pas toen alle jurken en hoofddoeken er weer op en aan zaten de jongens nog een half uur. Op naar het Elizabeth girls center. Vandaag dan wat langer. Die meiden hadden de hele dag op ons gewacht. We kregen van alles te zien: een demonstratie van hun kappersafdeling, een kijkje in de keuken en de scoutingoefeningen. Met name dit laatste onderdeel was een bron van verbroedering (met meiden!). Ik als ouderwetse docent onze leerlingen opjutten om het gesprek met de girls aan te gaan en hen te bevragen over afkomst, reden van verblijf en toekomstplannen. Dat is toch wel heel lastig: “je kunt toch niet gewoon aan hen vragen of ze prostituee zijn geweest”. Ik heb dat met een tiental meiden wél gedaan en ongelooflijk interessante gesprekjes kunnen voeren. Wat zijn ze open over hun verleden en wat zit er een hoop verdriet. De meeste meiden die mome…

Oxfam

Ontbijt in de boardroom van het hoofdgebouw van de islamitische universiteit. Stelt niet zo heel veel voor hoor maar wel echt zo’n donkere tropisch houten tafel met lekkere stoelen waarvan de grootste natuurlijk aan het hoofd. Ja daar mag er maar één zitten, onze chief Cees Gouw. Vannacht viel er een lange tropische regenbui. Onverhard Kampala ligt nu plat, verhard Kampala staat vast. Onze busjes idem. Toch komen we redelijk op tijd aan op de andere locatie van de islamitische universiteit. Hier is de boel gemengd zowel qua geslacht als qua geloof. We verzamelen in de rechten bibliotheek. Volle bak met rechtenstudenten. S2U heeft deze meeting geregeld die gaat over de vluchtelingenproblematiek in Oeganda. We starten met een geweldige voordracht van een Oegandese vertegenwoordigster van Oxfam-Novib. Oxfam is de grote hulporganisatie die in noord-Oeganda hulp biedt aan de bijna anderhalf miljoen vluchtelingen die hier onderdak krijgen. Ja, alleen Turkije en Pakistan hebben er meer. Het…

Kampala girls

5 uur op, lekkere koude douche, gewoon met een afwasteiltje water over jezelf heen gooien. Daarna ontbijten, in het donker want de accu’s van het zonne-energiesysteem waren leeggetrokken. Om 6 uur op pad naar Kampala. Ongelooflijk wat je langs de weg allemaal ziet: heel veel wandelaars naar school en naar werk; in dorpjes allemaal familiezaakjes, de één verkoopt bedden de ander deuren, weer een ander houtskool, stalen poorten, fietsen, nieuw en gebruikt witgoed, je kunt het zo gek niet bedenken. Natuurlijk ook de kraampjes met 10 tomaten, 5 flesjes ranja, mooi opgestapelde aardappeltjes, oliebolletjes etc. In Kampala zijn we naar Tula gereden. Eigenlijk een plattelandsdorp dat nu volledig is opgenomen in de metropool Kampala. We hebben daar een basisschool bezocht en er even rondom heen gestruind. Goh wat hebben we daar de boel ontregeld. Van lesgeven was echt geen sprake meer. Er werd samen gedanst, gespeeld, getekend en gelachen. Ik sprak met een paar docenten. Jonge gasten die er…

Gezond in Oeganda

Gisteravond met lekkere thee bijgekomen bij het kampvuur. Verder pikkedonker: meteorieten en die prachtige melkwegspiraal. Vanochtend vroeg opgestaan: de kliniek gaat open. Gister is er met een motor met luidspreker en versterker en accu achterop geknoopt een oproep gedaan aan dorpelingen om langs de kliniek hier te gaan. Vanochtend om 7 uur zat het al vol. De eerste arts arriveert rond een uur of 9. Uiteindelijk is er een soort huisarts en twee specialisten: een oog- en een tandarts. Onze leerlingen helpen bij het registreren van de bezoekers en slepen met banken en stoelen. Het is de eerste keer dat dit onderzoek op deze wijze wordt uitgevoerd. Eerst een vragenlijst doorlopen met de huisarts die dan eventueel doorverwijst naar oog- of tandarts. Ruim 150 registraties, een grote opkomst voor dit gratis preventief en diagnostisch onderzoek. Nu is natuurlijk de vraag hoeveel van de doorverwijzingen uiteindelijk behandeld worden, dit is namelijk niet gratis. Toch krijg je een heel aard…

Parallelle werelden

Maandag opgestaan in een groen paradijs. Wat is het hier onbeschrijfelijk mooi. Om een uur of 6 gingen de monotone snerpende nachtgeluiden naadloos over in de vrolijke daggeluiden geproduceerd door de gekste vogels. Leerlingen zijn zich gaan oriënteren op zelfgekozen thema’s. Positie van de vrouw, hiv, lokale gezondheidszorg, etc.. Eerst het thema in kaart brengen en dan perspectieven schetsen, zowel de hier gewenste als de te verwachten perspectieven bij consolidatie van de huidige situatie. De komende dagen gaan we puzzelstukjes bij elkaar zoeken die hier bij helpen.
In de middag zijn we ondergebracht bij diverse gezinnen in het dorp. Sarah onze Oegandees-Nederlandse gids is hier opgegroeid en heeft dit met de vrouwen geregeld. Twee aan twee spelen, eten en slapen bij boerengezinnen. Wat een feest! Wat een hoog knuffelgehalte die Oegandese kids en wat zijn ze blij met ons bezoek. Hier lijkt toch nog wel heel veel van de oeroude agrarische samenleving overeind te staan. Families…

Hallelujah!

Zondag 8 oktober
Om 3 uur ‘s nachts geland in Entebbe,vlakbij Kampala de hoofdstad. De geur van die stad. Delhi had dat ook, zo kenmerkend exotisch. Het zal de vervuiling wel zijn gecombineerd met een hoge vochtigheidsgraad en hoge temperatuur. Onze taxibusjes met chauffeurs voor de komende twee weken brachten ons naar de stad. Midden in de nacht, clubs open, drukte van mensen op verzamelpunten van taxibusjes en Boda-Boda’s, motorfietsen waarop naast de chauffeur nog twee andere passagiers plaats kunnen nemen. Wat een grote stad! Bijna allemaal laagbouw langs de invalsroutes, veel van steen en zinken golfplaten met zo af en toe een wat steviger gebouw. 3 uurtjes geslapen in ons guesthouse, ontbeten op een balkon met uitzicht over een groene, heuvelachtige rokende stad. Er zat zowaar een nest ibissen in de boom in de achtertuin. Om 10 uur ‘s ochtends waren we met zijn allen alweer aanwezig bij een openluchtdienst van de 77 days of Glory church onder leiding van Robert Kayanja. Honderd…

Volg de Nijl

Zaterdag 7 oktober. Wat ben ik toch een geluksvogel, mag ik weer mee op een verre reis. Ditmaal naar Uganda. Een educatief project voor leerlingen van onze school. We gaan geen school bouwen of geld brengen, nee, we gaan met een kritische en open blik ons bezinnen op wat wij (als westerlingen) en de Oegandezen voor elkaar zouden kunnen betekenen. Een woest programma. Morgenochtend eerst maar eens netjes naar de kerk in dit zeeeer godvruchtige land. Dat wordt meedeinen denk ik met onze slaperige hoofden. Dan de reis naar het platte land rond Jjaja Banga. 4 dagen onderzoek doen aan onder andere onderwijs, gezondheidszorg en sociale aspecten in de regio. Mijn taak is het om de leerlingen actief en initiatiefrijk te krijgen, leuke klus! Nu vliegen we nog rustig over het Egyptische land. In het donker kun je heel mooi de Nijl volgen: Caïro, Luxor, Aswan (met dam!) en nu dan Lake Nasser. Het is eigenlijk heel makkelijk voor de piloot: gewoon de Nijl 4.500 km volgen en je eindigt in Oegan…